Skleroterapia polega na likwidacji zmienionych naczyń żylakowych poprzez środki chemiczne podane do ich światła. Substancja podana do światła żylaka uszkadza śródbłonek naczynia i prowadzi do miejscowego stanu zapalnego, który następnie doprowadza do włóknienia ściany, zmniejszenia średnicy i zarastania (zamknięcia) światła zmiany naczyniowej (żylaka, pajączka). Proces ten odbywa się w ciągu kilku tygodni.

Skleroterapią można likwidować:

• Niewielkie poszerzenia w układzie żylnym (żylaki siateczkowate, teleangiektazje = pajączki)
• Poszerzenia żylakowe
• Refluks w zakresie żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej przy nieznacznie poszerzonej średnicy
• Żylaki u osób starszych z dużymi obciążeniami ogólnymi

Do lepszego uwidocznienia zmian żylakowych używa się aparatu usg (echoskleroterapia) lub systemu podświetlania naczyń (np. Veinlite)
 

Obraz pajączków po podświetleniu systemem Veinlite

Przeciwwskazania do skleroterapii:

• ciąża
• przebyta zakrzepica żylna lub zatorowość płucna
• zaburzenia krzepnięcia
• choroba nowotworowa i choroby układowe
• uczulenie na środek obliterujący
• niedokrwienie kończyn
• zakażenie skóry
• obrzęk chłonny

Do skleroterapii stosuje się głównie metodę Fegana, podając środek do uniesionej kończyny, co powoduje opróżnienie światła naczynia. Po zabiegu kończynę się bandażuje pozostawiając ucisk do następnego dnia, oraz bandażowanie w ciągu dnia przez ok. 5-7 dni. Zaleca się normalną aktywność w tym czasie (chodzenie).

Metoda jest minimalnie bolesna ze względu na cienkie igły używane do skleroterapii. Istnieje możliwość wystąpienia przebarwienia skóry (do 30%) lub powstanie wtórnych teleangiektazji (matting). Może też dojść do ponownego udrożnienia (rekanalizacja), co wiąże się z koniecznością ponownego zabiegu skleroterapii lub miniflebektomii.