Leczenie żylaków
W leczeniu żylaków stosuje się metody zachowawcze i zabiegowe

Leki stosowane w chorobach żył (leki flebotropowe)

Są to leki, które zwiększają napięcie ściany żył powodując zmniejszenie przepuszczalności, a tym samym zmniejszenie obrzęku kończyny. Powodują w ten sposób zmniejszenie dolegliwości bólowych, likwidację kurczów, uczucia ciężkości i zmęczenia.

Leki flebotropowe nie są sposobem leczenia niewydolności żylnej, a jedynie pomagają w likwidowaniu objawów

Najczęściej stosowane leki flebotropowe to: Diosmina, Hesperydyna, Rutyna, Eskulina, Escyna, Dobesylan wapnia, Trybenozyd. Są to nazwy chemiczne, a na rynku istnieje kilkadziesiąt różnych preparatów różnych firm.


Kompresoterapia
Czyli leczenie poprzez ucisk. Stosuje się opaski uciskowe, lub pończochy (rajstopy, podkolanówki, skarpetki) przeciwżylakowe. Dla uzyskania pożądanego efektu konieczne jest indywidualne dopasowanie pończoch poprzez dokładny pomiar obwodów w pozycji stojącej, najlepiej rano i po wprowadzeniu już leczenia uzyskując redukcję obrzęku kończyny.
Pończochy mają określony stopień ucisku, czyli stopień kompresji.

I stopień – stosowany głównie w profilaktyktyce przeciwżylakowej

II stopień – w przewlekłej niewydolności żylnej z żylakami (najczęściej stosowane), obrzękach pourazowych, u kobiet z żylakami  w okresie ciąży, po przebytej zakrzepicy i  po skleroterapii

III stopień – w przewlekłej niewydolności żylnej z refluksem w żyłach głębokich, w owrzodzeniach żylnych

IV stopień – w rozległych obrzękach limfatycznych
 

Ćwiczenia fizyczne
Poprzez aktywowanie mięśni łydek zmniejsza się ciśnienie w układzie żylnym. Stąd niezwykle ważne jest zachowanie aktywności  ruchowej,  jako formy zapobiegania i leczenia niewydolności żylnej.

Zalecona aktywność to:

• Jazda na rowerze
• Pływanie
• Spacery i marszobiegi
• Ćwiczenia rozciągające mięśnie
• Gimnastyka wodna
• Rekreacyjne gry zespołowe

Przeciwwskazaniem są dyscypliny siłowe, które wzmagają napięcie tłoczni brzusznej (podnoszenie ciężarów) oraz sporty ze zwiększonym ryzykiem urazów.
 

Zalecenia ogólne

• Unikanie długotrwałej pozycji siedzącej lub stojącej
• Stosowanie przerw w wymuszonej pozycji, podnóżek do ćwiczeń łydek przy długotrwałym siedzeniu
• Nie zakładanie nogi na nogę
• Redukcja nadwagi
• Unikanie wysokich obcasów i obcisłego stroju
• Unikanie gorących kąpieli, przewlekłego przebywania na słońcu i solarium (ważne jest schłodzenie nóg zimnym prysznicem w takich sytuacjach)
• Przebywanie w saunie przerywać zimną kąpielą
• Dużo ruchu i aktywności fizycznej (gry, spacery i pływanie)

W przypadku zauważenia objawów niewydolności żylnej wskazana jest jak najszybsza wizyta u flebologa



W leczeniu chirurgicznym żylaków stosuje się:

• stripping

Operacja polega na usunięciu przyczyny cofania się krwi (refluksu), głównie żyły odpiszczelowej lub odstrzałkowej odpowiednią sondą.  Powikłania po leczeniu operacyjnym: krwiaki w miejscach usuniętych żył (ustępują w ciągu kilku do kilkunastu tygodni), zaburzenia czucia związane z uciskiem lub uszkodzeniem nerwów czuciowych, wyciek chłonki, zakażenie (bardzo rzadko), zakrzepica żył głębokich (stąd w standardzie postępowania po operacji jest stosowanie heparyn drobnocząsteczkowych). Wyrywanie (stripping) żyły odpiszczelowej może powodować powstawanie blizn, duże krwiaki, przebarwienia i powstawanie nowych pajączków skórnych.

• Miniflebektomię

Kosmetyczne usunięcie żylaków z bardzo małych nacięć skórnych,  z użyciem specjalnych haczyków do wydobywania żylaków. Ma zastosowanie w przypadku wydolnego ujścia odpiszczelowo-udowego (brak refluksu), lub równoczesnego zlikwidowania refluksu w żyle odpiszczelowej poprzez laserowe zamknięcie, podwiązanie, ostrzyknięcie, lub stripping. Blizny pozostają niewielkie – rany zazwyczaj pozostają zaopatrzone plasterkami (steri-strip).

• Skleroterapię z użyciem Dopplera (echoskleroterapia) lub systemu podświetlania (Vein Lite)

Jest to sposób likwidacji zmienionych naczyń poprzez środki chemiczne podane do ich światła. Substancja ta uszkadza śródbłonek naczynia i prowadzi do miejscowego stanu zapalnego, który następnie doprowadza do włóknienia ściany i zmniejszenia średnicy i zarastania (zamknięcia) światła zmiany naczyniowej (żylaka, pajączka). Proces ten odbywa się w ciągu kilku tygodni.  Skleroterapią można likwidować: drobne poszerzenia w układzie żylnym (żylaki siateczkowate, pajączki), poszerzenia żylakowe,  refluks w zakresie żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej przy nieznacznie poszerzonej średnicy, żylaki u osób starszych. Przeciwwskazaniami do skleroterapii są: ciąża, przebyta zakrzepica żylna lub zatorowość płucna, zaburzenia krzepnięcia (trombofilia), proces nowotworowy i choroby układowe, uczulenie na lek obli terujący, niedokrwienie kończyn, zakażenie skóry, obrzęk chłonny. Po zabiegu kończynę się bandażuje pozostawiając ucisk do następnego dnia, oraz bandażowanie w ciągu dnia przez ok. 5-7 dni. Zaleca się normalną aktywność w tym czasie (chodzenie). Metoda jest minimalnie bolesna ze względu na cienkie igły używane do ostrzykiwania. Istnieje możliwość wystąpienia przebarwienia skóry (do 30%) lub powstanie wtórnych teleangiektazji (matting). Może też dojść do ponownego udrożnienia (rekanalizacja), co wiąże się z koniecznością ponownego zabiegu skleroterapii.

• Laserowe leczenie żylaków (ELVeS– laser wewnątrznaczyniowy)

Zabieg może być wykonywany jedynie przez wykwalifikowanego chirurga - flebologa, w warunkach sali operacyjnej lub zabiegowej, w znieczuleniu miejscowym, podpajęczym lub ogólnym. Forma znieczulenia zostaje ustalona w trakcie rozmowy z pacjentem. Jest to najnowocześniejsza metoda leczenia, obarczona najniższym odsetkiem powikłań. Pozwala na szybki powrót do normalnej aktywności i posiada najlepszy efekt kosmetyczny po operacji. Przeciwwskazania do zabiegu to skrzeplina lub tętniak w leczonym segmencie żyły, oraz choroba naczyń obwodowych.

• pajączków (laser przezskórny ELOS)

Drobne żylaki siatkowate i pajączki mogą być zamykane laserowo, przezskórnie, bez potrzeby hospitalizacji. Po zabiegu zalecane jest unikanie słońca przez około miesiąc.